Ujawniono lukę w danych z kart płatniczych

Paski magnetyczne kart płatniczych przechowują informacje na trzech ścieżkach, z których każda ma określony cel:

• Ścieżka 1:Zawiera imię i nazwisko posiadacza karty, numer konta podstawowego (PAN), datę ważności i dane uznaniowe. Wykorzystuje kodowanie alfanumeryczne i jest zwykle używane w transakcjach lotniczych i hotelowych.
• Ścieżka 2:Przechowuje numer PAN, datę ważności i kod serwisowy (definiujący uprawnienia do korzystania z karty). Ta ścieżka zawiera wyłącznie dane liczbowe i jest najczęściej odczytywanym źródłem danych do przetwarzania płatności.
• Ścieżka 3:Ścieżka ta, rzadko używana w nowoczesnych systemach, została pierwotnie zaprojektowana dla dodatkowych danych finansowych, ale została w dużej mierze wycofana ze względów bezpieczeństwa.

Wieloletnia technologia pasków magnetycznych stwarza wiele wyzwań związanych z bezpieczeństwem:

1. Narażenie danych:Statyczny charakter danych z paska magnetycznego oznacza, że ​​wszystkie szczegóły uwierzytelnienia pozostają niezmienione pomiędzy transakcjami, co sprawia, że ​​karty są podatne na ataki skimmingowe.
2. Brak szyfrowania:Dane z paska magnetycznego są przesyłane podczas transakcji w postaci zwykłego tekstu, co umożliwia przechwycenie ich przez złośliwe urządzenia.
3. Łatwe powielanie:Prostota struktury danych paska magnetycznego umożliwia przestępcom tworzenie funkcjonalnych fałszywych kart przy użyciu podstawowego wyposażenia.

Instytucje finansowe i sieci płatnicze wdrożyły kilka środków zaradczych:

• Globalne przyjęcie technologii chipów EMV, która generuje unikalne kody transakcji
• Wdrożenie tokenizacji dla transakcji online
• Zwiększone wykorzystanie szyfrowania punkt-punkt w czytnikach kart

Pomimo tych postępów technologia pasków magnetycznych pozostaje w użyciu jako opcja awaryjna, utrzymując jej znaczenie w dyskusjach na temat bezpieczeństwa płatności.