Εμφανίζονται ευπάθειες δεδομένων σε μαγνητική λωρίδα κάρτας πληρωμών

Οι μαγνητικές λωρίδες της κάρτας πληρωμής αποθηκεύουν πληροφορίες σε τρεις διαδρομές, το καθένα με συγκεκριμένο σκοπό:

• Κομμάτι 1:Περιέχει το όνομα του κατόχου της κάρτας, τον αριθμό κύριου λογαριασμού (PAN), την ημερομηνία λήξης και τα διακριτικά δεδομένα. Χρησιμοποιεί αλφαριθμητική κωδικοποίηση και χρησιμοποιείται συνήθως σε αεροπορικές και ξενοδοχειακές συναλλαγές.
• Κομμάτι 2:Διατηρεί το PAN, την ημερομηνία λήξης και τον κωδικό υπηρεσίας (καθορίζοντας τα δικαιώματα χρήσης κάρτας). Αυτό το κομμάτι είναι μόνο αριθμητικό και είναι η πιο συχνά διαβασμένη πηγή δεδομένων για την επεξεργασία πληρωμών.
• Κομμάτι 3:Αυτό το κομμάτι που χρησιμοποιείται σπάνια σε σύγχρονα συστήματα, σχεδιάστηκε αρχικά για πρόσθετα οικονομικά δεδομένα, αλλά έχει καταργηθεί σε μεγάλο βαθμό λόγω ανησυχιών για την ασφάλεια.

Η τεχνολογία μαγνητικής λωρίδας δεκαετιών παρουσιάζει πολλαπλές προκλήσεις ασφαλείας:

1. Έκθεση δεδομένων:Η στατική φύση των δεδομένων μαγνητικής λωρίδας σημαίνει ότι όλες οι λεπτομέρειες ελέγχου ταυτότητας παραμένουν αμετάβλητες μεταξύ των συναλλαγών, καθιστώντας τις κάρτες ευάλωτες σε επιθέσεις skimming.
2. Έλλειψη κρυπτογράφησης:Τα δεδομένα μαγνητικής λωρίδας μεταδίδονται σε απλό κείμενο κατά τη διάρκεια των συναλλαγών, επιτρέποντας την υποκλοπή από κακόβουλες συσκευές.
3. Εύκολη αντιγραφή:Η απλότητα της δομής δεδομένων μαγνητικής λωρίδας επιτρέπει στους εγκληματίες να δημιουργούν λειτουργικές πλαστές κάρτες με βασικό εξοπλισμό.

Τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα και τα δίκτυα πληρωμών έχουν εφαρμόσει διάφορα αντίμετρα:

• Παγκόσμια υιοθέτηση της τεχνολογίας τσιπ EMV, η οποία δημιουργεί μοναδικούς κωδικούς συναλλαγών
• Εφαρμογή tokenization για online συναλλαγές
• Αυξημένη χρήση κρυπτογράφησης από σημείο σε σημείο για συσκευές ανάγνωσης καρτών

Παρά αυτές τις εξελίξεις, η τεχνολογία μαγνητικής λωρίδας εξακολουθεί να χρησιμοποιείται ως εναλλακτική επιλογή, διατηρώντας τη συνάφειά της στις συζητήσεις για την ασφάλεια των πληρωμών.